De Fine & Kinney-methode vermenigvuldigt drie gekozen factoren: kans (P), blootstelling (E) en ernst (G). Het product helpt risico's binnen één afgesproken beoordelingskader te rangschikken. De FOD Werkgelegenheid benadrukt dat Kinney een rangschikkingsmethode is, geen volledige risicoanalyse. Een score is dus een prioriteringshulp en gesprekspunt, geen automatisch veiligheidsbesluit.
Wat berekent de formule P × E × G?
Je kiest voor één duidelijk omschreven gevaar een waarde voor de waarschijnlijkheid dat schade optreedt, de frequentie of duur van de blootstelling en de mogelijke ernst van het gevolg. De calculator vermenigvuldigt die drie waarden en toont alle invoer, zodat de redenering controleerbaar blijft.
Hoe interpreteer je het risicogetal?
Gebruik de uitkomst om gevaren te vergelijken die met dezelfde schalen, definities en aannames zijn beoordeeld. Een hoger getal vraagt doorgaans eerder aandacht binnen dat lokale kader. Vergelijk scores uit verschillende tabellen of organisaties niet alsof ze dezelfde betekenis hebben en behandel een klassegrens nooit als zekerheid.
Waar liggen de beperkingen?
Het resultaat is gevoelig voor de gekozen factorwaarden en kan onbekende gevaren, interacties, kwetsbare personen of falende maatregelen niet zelfstandig herkennen. De methode bewijst ook niet dat een risico aanvaardbaar is. Ze vervangt daarom geen werkplekinspectie, taakontleding, wettelijke toetsing of keuze van passende preventiemaatregelen.
Hoe pas je de score praktisch toe?
Laat de inschatting controleren door mensen die het werk, de installatie en de omstandigheden kennen. Leg aannames en bestaande maatregelen vast, kies aanvullende maatregelen volgens de preventiehiërarchie en wijs een eigenaar toe. Beoordeel daarna het restrisico opnieuw. Herhaal de analyse zodra taak, omgeving, materiaal, ploeg of maatregel wezenlijk verandert.